Decyduje o tym przede wszystkim fakt, że as gospodarzy Andy Murray nie zdezerterował po ubiegłorocznym finałowym triumfie nad Belgią. Bardzo często zdarza się, że gdy łzy wzruszenia obeschną i wybrzmi echo patriotycznych przemów, tenisowi milionerzy w kolejnej edycji Pucharu Davisa odwracają się do ojczyzny plecami, bo już ukołysali swoje ego.

Ale nie Szkot z Dunblane, on chce wraz z bratem (Jamie Murray wystąpi w deblu), by Union Jack powiewał triumfalnie jeszcze raz. Ta wierność jest naprawdę dużo warta i Brytyjczycy powinni ją cenić. Bez Murraya byliby w beznadziejnej sytuacji w starciu z Keim Nishikorim.

Największy głód daviscupowego sukcesu czują Francuzi. Dla nich boje o „Srebrną Salaterkę" są częścią sportowej historii kraju, poczynając od sławnych przedwojennych „Muszkieterów", aż po zespoły prowadzone przez Yannicka Noaha i Guya Forgeta, które triumfowały w latach 1991, 1996 i 2001.

Kiedy w roku 2014 Francuzi przegrali w Lille finał ze Szwajcarami, a rok temu ulegli w ćwierćfinale Brytyjczykom w Queen's Clubie, rozpoczęła się medialna psychodrama. W żadnym innym kraju nie poświęcono by tyle miejsca klęsce w drużynowych rozgrywkach w tenisie, uważanych przez wielu za ramotkę.

Nowym kapitanem zespołu został Yannick Noah i od razu powiedział, że interesuje go tylko zwycięstwo. Noah to jeden z najbardziej lubianych Francuzów, co wykazują kolejne ankiety, jemu nie sprzeciwi się żaden gwiazdor, nawet taki maruda jak Richard Gasquet.

Kapitan zaczął od szokującej decyzji: postanowił, że mecz z Kanadą odbędzie się na Gwadelupie, z dala od blichtru i szumu. Jeszcze wówczas nie wiedział, że Kanadyjczycy przyjadą na Karaiby bez swego gwiazdora Milosa Raonicia i świetnego deblisty Daniela Nestora, którzy są kontuzjowani. W tej sytuacji Francja byłaby faworytem, nawet gdyby grała w kabarecie na Polach Elizejskich, a na widowni siedzieli sami balangowi kumple Gaela Monfilsa.

Warto dobrze życzyć Francuzom, bo każdy finał z ich udziałem to święto, jakiego nie ma już nigdzie indziej przy okazji meczów o Puchar Davisa.

Pary pierwszej rundy Grupy Światowej (gospodarze na pierwszym miejscu):

- Wielka Brytania – Japonia

- Serbia (z Novakiem Djokoviciem) – Kazachstan

- Włochy – Szwajcaria (bez Rogera Federera i Stana Wawrinki)

- Polska – Argentyna - Francja – Kanada

- Niemcy – Czechy

- Australia – USA

- Belgia – Chorwacja.

Mecze 4–6 marca.