Szwajcar, podobnie jak przed rokiem, na kortach ziemnych nie grał wcale. Po trzech miesiącach przerwy wrócił na trawę w Stuttgarcie i zwyciężył, choć nie przyszło mu to łatwo. Nick Kyrgios w półfinale był o dwie piłki od sukcesu. Ale nie dał rady 37-letniemu Federerowi, podobnie jak Milos Raonic w finale.
To było 98. turniejowe zwycięstwo Szwajcara, teraz zagra na trawie w Halle, gdzie triumfował już dziesięciokrotnie. Jeśli uczyni to 11. raz, Wimbledon będzie oczekiwał na wielkie święto – zwycięstwo nr 100. Już dziś można sobie wyobrazić, co się będzie działo w Londynie, jeśli boski Roger wygra w finale – czerwony dywan, kareta, korona, berło i kolacja z królową, żadna Pippa ani Kate, nawet z Williamem, nie wystarczą.
Federer byłby jedynym bohaterem Wimbledonu, gdyby nie zapowiadany powrót Andy'ego Murraya po styczniowej operacji biodra. Szkot zagra już dziś w Queen's Clubie. – Wracam, choć nie mogę powiedzieć, że nic mnie nie boli, ale po poprzednich kontuzjach było podobnie – mówił w poniedziałek Murray. Jego pierwszym rywalem będzie dziś Kyrgios.
Kiedy Rafael Nadal wygrał dwa tygodnie temu turniej Roland Garros, pojawiły się głosy, że powinien pójść w ślady Federera i zacząć się oszczędzać, co w jego przypadku oznacza tylko jedno: odpuszczenie sezonu na trawie. Nadal jednak na razie o tym nie mówi, choć przyznaje, że trawiaste korty po ceglanej mączce to szok dla jego kolan.
Warto pamiętać, że kiedy wszyscy się spodziewali, że pierwszym po Bjoernie Borgu, który wygra w tym samym roku Roland Garros i Wimbledon, będzie Federer, uczynił to Nadal (2008).
