Bohdan Tomaszewski urodził się 10 sierpnia 1921 roku w Warszawie. Pracę jako dziennikarz sportowy rozpoczął w 1946 roku w „Kurierze Szczecińskim”. W 1948 roku zaczął pracować w „Expressie Wieczornym”.
Przez ponad 50 lat był związany z Polskim Radiem. W 1955 roku został sprawozdawcą radiowym, a później telewizyjnym. W latach 1956-1980 komentował m.in. 12 igrzysk olimpijskich letnich i zimowych.
Tomaszewski był legendą polskiego dziennikarstwa sportowego. Dawał sprawozdania z najważniejszych sportowych wydarzeń dotyczących m.in. tenisa i lekkoatletyki.
Był przedwojennym wicemistrzem Polski juniorów w tenisie. Po wojnie, w latach 1945-1948 kontynuował karierę sportową w Szczecińskim Klubie Tenisowym (SKT Szczecin). Brał udział w powstaniu warszawskim.
Bohdan Tomaszewski napisał książki: "Dziesięć moich olimpiad", "Łączymy się ze stadionem", "Pożegnalna defilada", "Proszę o klucz", "Przeżyjmy to jeszcze raz", "Romantyczne mecze", "Do ostatniego tchu", "Wimbledon".
Był też autorem scenariuszy filmowych - do filmów "Zaczarowany rower", "Bokser" i "Czekam na was w Monte Carlo". Był członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.
Czytaj także: Sen o szkockiej orkiestrze - rozmowa Mirosława Żukowskiego z Bohdanem Tomaszewskim z 2001 roku.
Tomaszewski był laureatem wielu nagród dziennikarskich, m.in. "Złotego pióra" i "Złotego mikrofonu". W 2005 roku otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski.
Czynnie propagował sport wśród młodzieży. Zorganizował dla młodych sportowców turniej tenisowy o puchar swojego imienia - Tomaszewski Cup, rozgrywany od ponad 30 lat.
