Chciałem się zemścić

[b]Rz: Gratulować już Wiśle mistrzostwa Polski?[/b]

[b]Wojciech Łobodziński:[/b] Żadnych gratulacji na razie nie przyjmujemy, bo ten sezon jest dziwny i trzeba być skoncentrowanym do samego końca. Został jeszcze jeden mecz, wystarczy nam remis, ale o niego też trzeba będzie powalczyć.

[b]Wisła wyrównała w Gdańsku na 2:2 dopiero w 77. minucie. Czuliście, że tym jednym meczem możecie zmarnować cały sezon?[/b]

Nauczyliśmy się nie myśleć o konsekwencjach złego wyniku, dopóki jeszcze możemy go zmienić. W tym sezonie liga jest bardzo wyrównana – poza pierwszą trójką mocno naciskały także Polonia Warszawa i Bełchatów. A my wierzyliśmy w siebie nawet wtedy, gdy inni już nas skreślili. Jesteśmy świetnie przygotowani do tego sezonu i wiedzieliśmy, że końcówka będzie należała do nas.

[b]Podobno przełomowym momentem dla Wisły była utrata drugiej bramki z niesłusznie podyktowanego rzutu karnego. Dlaczego dopiero wtedy się obudziliście?[/b]

Kiedy wchodziłem na boisko, ciągle myślałem o tym karnym i chciałem się zemścić za taką niesprawiedliwość. Strzeliłem dwa gole, pierwsze w tym sezonie. Odetchnąłem, bo we wcześniejszych meczach, gdy wchodziłem na boisko, zawsze coś się działo, ale nie potrafiłem pokonać bramkarza. Wreszcie zrzuciłem z siebie ten ciężar.

[b]Z piłkarza pierwszego składu reprezentacji Polski stał się pan rezerwowym w Wiśle. To nie był dla pana dobry sezon.[/b]

Jestem spokojny, najważniejsze jest zdobycie tytułu. Dla mnie liczy się każda minuta na boisku, mogę być nawet rezerwowym, jeśli w ten sposób pomogę drużynie wygrać ligę. O kadrze przestałem myśleć, bo trudno snuć takie marzenia z ławki rezerwowych.

[b]Mistrzostwo Polski w 2007 roku z Zagłębiem Lubin również zdobywał pan w ostatniej kolejce. To dodatkowa presja?[/b]

Wtedy byliśmy w gorszej sytuacji, graliśmy w Warszawie z Legią, musieliśmy zwyciężyć. Teraz to rywale patrzą na nas. Jeśli nie przytrafi nam się nic złego, tytuł zostanie w Krakowie.

[b]Ile wzmocnień potrzebuje Wisła, żeby awansować do Ligi Mistrzów?[/b]