Karolina Woźniacka: bycie liderką zmienia życie

Rz: Kiedy rano wstaje pani z łóżka i patrzy w lustro, widzi pani liderkę rankingu WTA?

Karolina Woźniacka:

Nic nie widzę. Wiem tylko, że to będzie dla mnie ciężki dzień. Wstaję o 6.15, o ósmej muszę być na korcie. A zdecydowanie nie jestem rannym ptaszkiem.

Ale coś się zmieniło w pani życiu, kiedy została pani pierwszą tenisistką świata?

Wszystko się zmieniło. Na korcie zawsze jestem teraz faworytką, a moje rywalki nie mają nic do stracenia. Jeśli przegrają, zawsze mogą powiedzieć, że przegrały z numerem 1, nic wielkiego się nie stało. A ja muszę wszystko robić na 100 procent.

Życie poza kortem też wygląda teraz inaczej?

Przybyło mi obowiązków. Muszę mieć czas dla sponsorów, na sesje zdjęciowe, wizyty, spotkania.

I wywiady. Czyta pani potem, co o pani napisano w gazetach?

Wolę spotkać się z rodziną i przyjaciółmi, pójść do kina, przeczytać książkę. Sama wiem, kiedy zagrałam dobrze, a kiedy źle. Ale nie skarżę się – lubię to, co robię. Jako mała dziewczynka podziwiałam Steffi Graf i Martinę Hingis. Chciałam być taka jak one. No i jestem pierwsza na świecie.

Z Monte Carlo przyleciała pani do Stuttgartu prywatnym samolotem. Tutaj w rogu hali stoi samochód: porsche dla zwyciężczyni.

Przyleciałam samolotem, ale chętnie wrócę do domu tym autem.