MŚ piłkarzy ręcznych - Polska - Francja 25:26

W dobrym stylu żegnają się Polacy z mistrzostwami świata we Francji. Przynajmniej z tą częścią turnieju, która obchodzi kibiców na całym świecie. Od soboty zaczynają bowiem zmagania o Puchar Prezydenta, ale oczy fanów piłki ręcznej w tym czasie zwrócone będą oczywiście na fazę pucharową i grę o tytuł.

Niedoświadczona reprezentacja prowadzona przez Tałanta Dujszebajewa przegrała tylko jedną bramką z gospodarzem i murowanym faworytem turnieju – Francją (25:26). Oczywiście niektórzy mogą zwracać uwagę, że nawet na chwilę bluzy od dresu nie zdjął i nie wbiegł na parkiet jeden z najlepszych zawodników wszech czasów – Nikola Karabatić. Inni mogą powtarzać, że Francuzi mieli już zapewniony awans z grupy z pierwszego miejsca i po prostu Polaków zlekceważyli.

Nawet gdyby faktycznie to były okoliczności chociaż po części prawdziwe, to nie można umniejszać nieopierzonym zawodnikom Dujszebajewa. Polska z obrońcami tytułu grała długimi momentami jak równy z równym. A przecież Karabatić owszem nie wstał nawet na chwilę z ławki, ale wielcy zawodnicy jak Daniel Narcisse, czy Luc Abalo biegali po parkiecie. Co więcej – żaden z nich nie rzucił biało-czerwonym bramki. Pierwszy z wymienionych oddał dwa rzuty, drugi próbował trzykrotnie.

Większość czasu w bramce Francuzów stał legendarny (uznawany przez wielu za najwybitniejszego bramkarza wszech czasów) Thierry Omeyer. 40-letni reprezentant PSG obronił osiem rzutów, ale polscy kibice zapamiętają z całą pewnością akcję, gdy 19-letni Arkadiusz Moryto po pięknej akcji ze skrzydła technicznie wkręcił piłkę w bramkę.

Gdy Omeyer zdobywał w 2001 roku swoje pierwsze mistrzostwo świata, Moryto miał zaledwie cztery lata i z wielką dozą prawdopodobieństwa można założyć, że jeszcze nie miał szans przebywać nawet na parkiecie. Tymczasem pod koniec spotkania, to nastolatek wykonywał nawet rzuty karne, stając na siódmym metrze twarzą w twarz z żywą legendą handballu.

Polacy w porównaniu z poprzednimi spotkaniami zdecydowanie lepiej wychodzili z szybkimi atakami, które dobrze wykończał przede wszystkim Przemysła Krajewski (pięć bramek). Znacznie lepiej spisywała się też defensywa, dobrze graliśmy blokiem, i w końcu biało-czerwoni nie popełniali aż tylu błędów. Polacy zaliczyli 11 strat –  Francuzi o trzy więcej. W jedynym wygranym spotkaniu (przeciwko Japonii) zawodnicy Dujszebajewa mieli 15 strat. Aż 20 zaliczyli przeciwko Brazylii.

A jednak straty – chociaż było ich ewidentnie mniej – pojawiały się w kluczowych momentach. 14 minut przed końcem Polacy mieli szansę na remis z mistrzami świata – Marek Daćko rzucił bramkę kontaktową, udało nam się przejąć piłkę, a jednak przy wyprowadzeniu kontrataku jedno złe podanie, kontra i po bramce Luidovica Fabregasa zrobiło się 21:19.

W sobotę w Breście o godzinie 16 Polacy zagrają w meczu o Puchar Prezydenta z Tunezją. Jeśli wygrają trafią do meczu o 17. miejsce mistrzostw świata.