Za Rosją nikt nie płacze

Dziś startuje tylko w kraju i wścieka się, że zamiast rywalizować z najlepszymi, musi walczyć o swoje prawa. Kilka dni temu w Moskwie skoczyła 2,04 m, nikt w tym roku nie poleciał nad poprzeczką wyżej. Ukrainka Jarosława Machuczych zawody World Athletic Indoor Tour w Karlsruhe wygrała z wynikiem 2,02 m. Zarobiła dzięki temu 3 tys. dolarów i objęła prowadzenie w klasyfikacji generalnej cyklu (skok wzwyż kobiet pojawi się na trzech mityngach). Jego wygranie to 20 tys. dolarów.

Lasitskene w normalnym sezonie halowym pojawiłaby się na pięciu–sześciu mityngach, byłaby faworytką Indoor Touru. Przeciętne startowe (10 tys. euro za występ), nagrody, bonusy i premie od sponsora to w jej wypadku 120–150 tys. euro.

Cierpliwość zawodniczki dawno się wyczerpała. Nie gryzie się w język, ostro krytykuje działaczy. – Zastanawiam się, co zrobiliście w ciągu czterech ostatnich lat, żeby mnie chronić – pisała w grudniu do ministra sportu. Rozważa pozew przeciwko federacji, chce przeprosin i odszkodowania. Niewykluczone, że do igrzysk będzie się przygotowywać za granicą. Na wielkiej imprezie nie przegrała od 2014 roku, w Tokio byłaby faworytką.

– Jest najlepsza na świecie, bardzo mi jej szkoda – mówi o rywalce Polka Kamila Lićwinko.

Lista poszkodowanych jest dłuższa, podczas ubiegłorocznych mistrzostw świata medale zdobyła szóstka Rosjan. – Do igrzysk coraz bliżej, mogą przegrać z procedurami – przestrzega wiceprezes Polskiego Związku Lekkiej Atletyki Tomasz Majewski. – Jeśli federacja będzie wykluczona, zawodnikom może zostać start pod flagą olimpijską. Sportowców szkoda, ale podczas spotkań przedstawicieli międzynarodowej federacji da się zauważyć jedno: za Rosją nikt nie płacze.