Nie mam już czasu

Oglądał pan walki Chambersa, naprawdę jest tak dobry za jakiego się uważa?

Tomasz Adamek:

Mówić każdy może, ja jednak patrzę na to inaczej. Wychodzę z założenia: po co tyle gadać, lepiej pokazać siłę w ringu. Samym gadaniem walk się nie wygrywa. Eddie siłaczem wprawdzie nie jest, ale boksować potrafi, choć myślę, że dam sobie z nim radę. Kiedy spotkaliśmy się na pierwszej konferencji, był zaskoczony, że jestem taki duży. Chyba sądził, że będę mniejszy.

Jak sobie przypomnę Adamka sprzed lat, walczącego w czasach amatorskich w wadze średniej, a później w półciężkiej, to też jestem zdziwiony. Myślałem, że przed tym pojedynkiem będzie pan ważył mniej...

102 kg to dziś moja normalna waga. Czuję się znakomicie i nie zamierzam niczego zmieniać. Najważniejsze, że nie straciłem szybkości, a biję mocniej. Tak mówią sparingpartnerzy i mój trener Roger Bloodworth. Powrót do niższej kategorii, co niektórzy sugerują, nie wchodzi więc w rachubę.

Pojedynek z Chambersem, będzie dobry?

Mam taką nadzieję, ale to w dużej mierze zależy od niego. Jak będzie chciał wojny, to ją dostanie, ale nie wierzę w taki scenariusz. Eddie to spryciarz. Oglądałem kilka jego walk, a Roger wszystkie najważniejsze. Będzie raczej czekał na moje błędy i kontratakował. To jego styl, przepuścić cios i uderzyć. Mówią, że jest bardzo szybki, on też to podkreśla, ale zobaczymy, czy będzie taki, walcząc ze mną.

A pan rzuci się na niego od pierwszego gongu?

Nie ma takiej potrzeby. Będę z nim walczył na dystans, mój lewy prosty powinien się okazać dla niego trudną przeszkodą. Nie będę wchodził do półdystansu. Jak się zacznie cofać, to będzie pierwszy sygnał, że przegrywa. Sądzę też, że swoje zrobią ciosy na korpus, które będę zadawał jak najczęściej, bo Chambers lubi schować się za podwójną gardą.

W wadze ciężkiej bił się pan już z olbrzymami, takimi jak Witalij Kliczko, Michael Grant czy Kevin McBride i znacznie niższym Jasonem Estradą. Z mniejszym rywalem jest łatwiej?

Trudno porównać Kliczkę czy McBride'a. To dwa różne światy. Wśród tych mniejszych też są zawodnicy stylowo różni, ale zgadzam się z opinią, że Chambers to taki trochę lepszy Estrada.

I jak będzie w życiowej formie, to łatwo nie pójdzie, choć nie spodziewam się po nim nadzwyczajnych rzeczy.

A po sędziach? Czasami potrafią zadziwić, chociażby w ostatniej walce Manny'ego Pacquiao z Timothym Bradleyem, gdy wypunktowali wygraną tego drugiego. Nie boi się pan podobnego werdyktu?

Nigdy się nad tym nie zastanawiam, wierzę, że jak będę lepszy, to wygram.

Najpewniejsza wygrana to nokaut. Nie będzie pan dążył do takiego rozstrzygnięcia?

Jak się nadarzy okazja, to ją wykorzystam, ale nigdy nie szukam nokautu na siłę. To nie ma sensu, zresztą to nie jest moja specjalność.

Czuje pan, że forma przyszła na czas?

Jak jestem szybki, to jestem w formie. A na szybkość nie narzekam.