Po meczu we Wrocławiu jego telefon rozpalił się do czerwoności. Gratulacje słali: rodzina, przyjaciele, znajomi i koledzy z boiska.
Nic dziwnego, że jego występ wzbudził takie emocje, skoro Abramowicz popisał się kilkoma interwencjami najwyższej klasy i był pierwszoplanową postacią. Nie mógł lepiej wykorzystać szansy, jaką otworzyły przed nim kontuzje Marcina Bułki i Kamila Grabary.
Czytaj więcej
Polacy zagrali ambitnie, kapitalnie w bramce spisywał się Sławomir Abramowicz i na zakończenie Ligi Narodów dało to remis ze Szwecją. Ten wynik ozn...
Sławomir Abramowicz nie chodził do tradycyjnej szkoły
– Cieszę się, że włączyłem się do rywalizacji o miejsce w bramce. Bramkarze zawsze stanowili o sile naszej reprezentacji – przypominał.
Pochodzi z artystycznej rodziny, więc miłość do muzyki odziedziczył w genach. Rodzice poznali się w chórze, tata w młodości miał zespół. Do dziś zdarza im się wspólnie kolędować.
– Muzyka jest dla mnie odskocznią, pozwala się odstresować, przekierować myśli na coś innego i wyrwać z rzeczywistości, która bywa przytłaczająca – opowiadał w materiale dla UEFA, grając na skrzypcach utwór „Jagiellonio, klubie mój”. Dziś częściej sięga po gitarę.
Jest jednym z trojaczków. Wszyscy – choć nauczyli się grać na instrumentach – postawili jednak ostatecznie na sport.
Bogumił, podobnie jak on, został piłkarzem i występuje w drugoligowej Stali Stalowa Wola. Róża, choć wcześniej również biegała za piłką, wybrała lekkoatletykę.
Cała trójka nie chodziła także do tradycyjnej szkoły – uczyła się w systemie edukacji domowej, potem zdała maturę. Sławomir razem z bratem poszedł studiować pedagogikę ze specjalnością muzykoterapia.
Czytaj więcej
Po meczu Polski ze Szwecją Robert Lewandowski długo nie schodził do szatni, zrobił rundę honorową wokół boiska i z trudem powstrzymując łzy, dzięko...
Sławomir Abramowicz marzy o grze w Premier League
Przed meczami czyta Pismo Święte i odmawia modlitwę. Nie ukrywa, że religia w jego życiu zajmuje ważne miejsce. Na jego Instagramie po meczu ze Szwecją pojawiła się relacja, jak klęczy na murawie i wykonuje znak krzyża.
Jest wychowankiem Victorii Sulejówek, następnie futbolowe nauki pobierał w Escoli Varsovia. Już jako 16-latek zadebiutował w seniorskiej piłce – w trzecioligowej Polonii Warszawa. Od występów w trzecioligowych rezerwach zaczął także swoją przygodę po przeprowadzce do Białegostoku, ale już dwa lata temu wskoczył do bramki pierwszego zespołu Jagiellonii i miejsca w niej nie oddał. Rozegrał w tym czasie ponad 100 meczów.
Sławomir Abramowicz podczas meczu Polska-Szwecja we Wrocławiu
Doświadczenie zbiera nie tylko w Ekstraklasie, ale przede wszystkim w europejskich pucharach. Rok temu Jagiellonia doszła do ćwierćfinału Ligi Konferencji, w ubiegłym sezonie znów występowała w tych rozgrywkach, a w tym rywalizuje w Lidze Europy.
Kwestią czasu jest, kiedy Abramowicz trafi do silniejszego klubu. Marzy mu się Premier League. Kibicuje Liverpoolowi, bo jego bramkarskim idolem jest Brazylijczyk Alisson.
Czytaj więcej
Uważam, że Jan Urban to dobry fachowiec i super osobowość. Chciałbym, żeby został z nami, a co będzie, to na to nie mamy już wpływu. To znaczy oczy...
– Myślę, że dla wielu piłkarzy Premier League to taki Święty Graal. Oczywiście wszystko ma swój czas. Wiem, że muszę ciężko pracować i jeśli zdrowie pozwoli, zrobię wszystko, żeby kiedyś się tam znaleźć – podkreślał w rozmowie z portalem „Łączy nas piłka”. Dla wszystkich ma dobrą radę: – Trzeba przez całe życie zachować w sobie trochę tego 12-letniego dziecka, które wierzy, że może osiągnąć coś wielkiego. Bo kiedy pozbywamy się tego dziecięcego pierwiastka, życie traci część swojego sensu.