Reprezentacja jak kobieta życia. Mundial wywołał rewolucję na trenerskich ławkach

Najwięcej działo się w Afryce, bo aż siedem z dziesięciu reprezentacji, które grały w mistrzostwach świata, pożegnało się ze swoimi trenerami, a także w Europie, w której nowe rozdanie nastąpi w co najmniej ośmiu z 16 drużyn.

Najbardziej niecierpliwi okazali się Tunezyjczycy, którzy jeszcze w trakcie turnieju, po pierwszym meczu (porażka 1:5 ze Szwecją) zwolnili Sabriego Lamouchiego. Trudno mówić o zaskoczeniu, bo w 1998 r. podobną sytuację przeżył Henryk Kasperczak. Lamouchiego zastąpił Herve Renard, ale doświadczony Francuz o polskich korzeniach cudu nie dokonał. Tunezja przegrała dwa pozostałe spotkania (0:4 z Japonią, 1:3 z Holandią) i szybko odpadła z mundialu.

Zinedine Zidane: O prowadzeniu Francji marzyłem od dziecka

Renard po latach znów poprowadzi Wybrzeże Kości Słoniowej, z którym w 2015 r. wygrał Puchar Narodów Afryki. Wiele wskazuje, że takich powrotów będzie więcej (nie wszyscy wybrali jeszcze następców). Najgłośniejszy to na razie Slaven Bilić, który przejął ponownie kadrę Chorwacji. W 2008 r. awansował z nią do ćwierćfinału Euro, ale Zlatko Dalić zawiesił mu poprzeczkę bardzo wysoko, zdobywając medale mundialu w 2018 (srebro) i 2022 r. (brąz).

Jedni trenerzy tracili posady ze względu na słabe wyniki, inni rezygnowali sami. Jak Bubista, który napisał piękną historię razem z Wyspami Zielonego Przylądka. Federacja chciała, by kontynuował swoją misję, ale przyjął propozycję marokańskiego klubu RS Berkane, a nowy pracodawca podobno nie wyraził zgody, by łączył obie funkcje.

Stawianie na swoich byłych gwiazdorów może przynieść efekty, więc Meksyk poprowadzi wieloletni kapitan reprezentacji Rafael Marquez, a na czele Urugwaju stanie Diego Forlan. To jednak Zinedine Zidane wzbudza dziś największe zainteresowanie i emocje.

Czytaj więcej

Plus Minus

Maldini, Zidane, Schmeichel. Piłkarskie klany nie zawsze mają się dobrze

Rzadko zdarza się, by syn słynnego piłkarza dorównał ojcu osiągnięciami. Jeszcze rzadziej, by futbolowe tradycje kontynuował z sukcesami także wnuk...

Były mistrz świata, jeden z najlepszych piłkarzy w historii futbolu, pracował dotąd tylko w Realu Madryt. I choć był trenerskim żółtodziobem, dokonał z Królewskimi wielkiego wyczynu, wygrywając trzy razy z rzędu Ligę Mistrzów (2016-2018). Łącznie przez dwie kadencje zdobył 11 trofeów.

– Odrzucałem wszystkie oferty, by poprowadzić Francję. To była jedyna rzecz, na którą miałem ochotę. Marzyłem o niej od dziecka – przyznał Zidane, który od pięciu lat nie zajmował żadnego stanowiska. Cierpliwie czekał aż zwolni się posada w kadrze.

Od pół roku wiadomo było, że po 14 latach sukcesów – m.in. mistrzostwo świata 2018 i wicemistrzostwo cztery lata później – z Francją rozstanie się Didier Deschamps.

– Nie zamierzam robić rewolucji. Pragnę zachować ciągłość, by reprezentacja nadal wygrywała – podkreślał Zidane, który podpisał czteroletni kontrakt, do mistrzostw świata 2030.

Czytaj więcej

Piłka nożna

Bałagan we włoskiej piłce. Andrea Pirlo nie poprowadzi kadry, w tle rosyjski bukmacher

Włosi szukają selekcjonera. Na razie bezskutecznie. Pep Guardiola i Carlo Ancelotti odmówili, Andrea Pirlo został skreślony, bo współpracuje z rosy...

Na ławce zadebiutuje 25 września, gdy Trójkolorowi zmierzą się na wyjeździe z Turcją w ramach Ligi Narodów. Za przeciwników będą mieli jeszcze Belgów (Rudiego Garcię zastąpił Mark van Bommel) i Włochów, którzy mundial znów obejrzeli w telewizji, więc przeprosili się z Roberto Mancinim, ostatnim trenerem, który dał im sukcesy (złoto Euro w 2021 r.).

– Reprezentacja jest jak kobieta życia: jeśli się ją straci, znaczy, że popełniło się jakiś błąd. Postaram się zrobić wszystko, by kibice mi wybaczyli – mówił nowy-stary selekcjoner, nawiązując do swojej nagłej decyzji o zostawieniu kadry i przyjęciu oferty z Arabii Saudyjskiej.

Juergen Klopp: Jeśli zaatakujecie moją rodzinę, odejdę

Niedługo poza trenerską ławką wytrzymał Juergen Klopp. Twórca sukcesów Borussii Dortmund i Liverpoolu przez ostatnie półtora roku pracował dla koncernu Red Bull, ale umowa była skonstruowana tak, że mógł odejść, kiedy na horyzoncie pojawi się możliwość poprowadzenia reprezentacji Niemiec.

Julian Nagelsmann, najmłodszy selekcjoner ostatniego mundialu (niedawno obchodził 39. urodziny), był gotowy wypełnić kontrakt, ale porażka z Paragwajem po rzutach karnych (już w 1/16 finału) przelała czarę goryczy. Władze niemieckiej piłki uznały, że to już czas, by powierzyć zespół Kloppowi.

– Nie robię tego dla siebie, tylko dla was. Przyjąłem tę posadę, chociaż widziałem, w jaki sposób traktowaliście Juliana Nagelsmanna i Thomasa Tuchela. Jeśli zaatakujecie moją rodzinę, odejdę. Jeśli uznacie, że do niczego się nie nadaję, powiedzcie mi to w twarz i podam się do dymisji. Nie będę żądał nawet żadnej odprawy – zwrócił się do dziennikarzy i kibiców podczas swojej pierwszej konferencji.

Debiut Kloppa przypadnie na wyjazdowy mecz Ligi Narodów z Holandią (24 września w Amsterdamie). Kto usiądzie na ławce rywali, nie wiadomo. Ronald Koeman zrezygnował po nieudanych mistrzostwach świata, a jego następcy Holendrzy jeszcze nie wybrali.