Korespondencja z Paryża
Niewykluczone, że Nowicki i Fajdek pierwszy raz mieli okazję rzucać młotem o takiej porze i przy takiej publiczności. 77-tysięczne trybuny Stade de France wypełniły się niemal do ostatniego miejsca, choć był to piątkowy poranek, kiedy zaplanowano jedynie starty eliminacyjne oraz początek dziesięcioboju, z którego wcześniej wycofał się lokalny heros, rekordzista świata Kevin Mayer.
- Taka wrzawa to coś pięknego - nie kryje Nowicki. - Jest szał - dodaje Fajdek. Atmosfera wywoływała uśmiech, ale już wyniki naszych reprezentantów - niekoniecznie. Pierwsza lekkoatletyczna sesja igrzysk olimpijskich nie była dla Polaków udana. Awans wywalczyli jedynie młociarze oraz Ewa Swoboda. Odpadły Magdalena Stefanowicz (100 m) i Maria Żodzik (skok wzwyż).
Paryż 2024. Wojciech Nowicki rozpędza się powoli w drodze po olimpijski medal. „Wyszły flaki z olejem”
Nowicki wyglądał jak niedźwiedź, który chyba dopiero budzi się z zimowego snu. Pierwszą próbę spalił, dwie pozostałe były przeciętne. 76.32 m i 75.50 m to nie są odległości na miarę kandydata do podium, skoro rok temu podczas mistrzostw świata w Budapeszcie medaliści posyłali młot pięć metrów dalej. Według Polaka teraz warunki są trudniejsze i równie dalekich rzutów nie będzie.
- Wyszły trochę flaki z olejem. Podszedłem do tych eliminacji zbyt zachowawczo. Było wolno, bez życia, bez ikry. To moja wina. Miałem problem ze znalezieniem pozycji w kole, nie mogłem się dobrze ustawić. Przesuwałem się to w lewo, to w prawo. Problemem była kamera, która nie stała na środku, co utrudniło złapanie odpowiedniego punktu odniesienia — wyjaśnia Nowicki.