Choć rozstrzygnięcie padło już po trzech meczach, to właśnie rywalizacja pierwszych rakiet obu drużyn przyniosła emocje godne finału. Grały trzy pełne wrażeń sety, każdy średnio po godzinie, wynik 7:6 (7-5), 4:6, 6:4 dla Kvitovej.
Jeszcze w połowie decydującego seta ekipa niemiecka mogła mieć nadzieję na zwrot akcji. Andżelika Kerber prowadziła 3:0, 4:2 i serwowała. W praskiej hali O2 Arena na sukces czekało 13 tysięcy osób, podniosła atmosfera nie zgasła, bo za chwilę Kvitova jeszcze raz zmieniła bieg wydarzeń, wygrała kolejno cztery gemy i spowodowała wybuch czeskiej radości, wyjęto szampany, przygotowano konfetti, a przewodniczący Międzynarodowej Federacji Tenisowej (ITF) Francesco Ricci Bitti mógł się szykować do wręczenia pucharu.
Wobec takiego rozstrzygnięcia Lucie Safařova i Andrea Petkovic czwartego singla nie zagrały, odbył się tylko mecz deblowy, w tej sytuacji bez sportowego znaczenia, stał się jednak okazją do zdobycia honorowego punktu przez Niemki.
Czechy zdobyły Puchar Federacji po raz ósmy, trzeci w ostatnich czterech latach. – Takiej huśtawki emocji nie przeżywałam nawet w Wimbledonie. To dlatego warto grać w finale Pucharu Federacji. To gra dla swego kraju i gdy nawet nie czujesz się dobrze, brak ci energii, znajdujesz coś, co cię podnosi i daje zwycięstwo – mówiła Petra Kvitova.
Wiele do atrakcji tego spotkania dołożyła Andżelika Kerber. Dzień wcześniej przegrała względnie łatwo, ale podniosła się, walczyła dzielnie z rywalką, nerwami, ze swymi słabościami i z czeskimi kibicami, obroniła trzy piłki meczowe, opierała się długo.
