PlusLiga Amerykanami stoi! Gracze zza Atlantyku stanowią największą grupę obcokrajowców, przez lata tworząc jej siłę.
PlusLiga chętnie jest wybierana jest przez siatkarzy zza Atlantyku jako miejsce gry i pracy. Od momentu jej powstania w 2000 roku, wystąpiło w niej 37 zawodników ze Stanów Zjednoczonych. To rekord. Druga w zestawieniu Serbia ma 31 przedstawicieli, a trzecia Brazylia 27.
Początki do łatwych jednak nie należały. – Amerykanie niechętnie wybierali Polskę. Dla nich to było jak wyprawa na Syberię. Oni myślą, że po ulicach naszych miast chodzą niedźwiedzie – tłumaczył Piotr Hałasik, były prezes Kazimierza Płomienia Sosnowiec, który jako jeden z pierwszych podjął próbę ściągnięcia Amerykanów do naszej ligi. W 2000 roku chciał zbudować drużynę, która sięgnie po mistrzostwo Polski, a jej filarami mieli być właśnie reprezentanci USA. Do transferu jednak nie doszło, choć jak twierdził Hałasik umowy były podpisane. – Zostaliśmy oszukani. Z dwoma zawodnikami ustaliliśmy wszystkie szczegóły kontraktu. Za pośrednictwem internetu otrzymaliśmy podpisane umowy. Potem jednak wycofali się z ustaleń – stwierdził ówczesny szef Kazimierza Płomienia Sosnowiec.
Przetarty szlak
Pierwszym Amerykaninem, który zagrał w siatkarskiej ekstraklasie był Donald Suxho. Rozgrywający w sezonie 2001/02 trafił do AZS-u Olsztyn. Choć był reprezentantem swojego kraju na naszych parkietach nic wielkiego nie pokazał. Zespół, który miał walczyć o medale zakończył rozgrywki dopiero na ósmym miejscu. Suxho pobyt w Polsce wspominał jednak ciepło. – Rok w Olsztynie był dla mnie niezwykle cennym i jednocześnie przyjemnym doświadczeniem – mówił po kilku latach w wywiadach. Potem był bliski powrotu nad Wisłę, bo w 2008 roku interesowali się nim działacze Trefla Gdańsk, ale skończyło się na rozmowach.
Potem już poszło. W kolejnych latach gracze z USA chętnie wybierali polskie kluby. Nie tylko te najlepsze, ale też słabsze. Co było powodem? Z roku na rok rosła renoma PlusLigi, poziom był coraz wyższy, a i zarobki nie należały do najniższych. Oczywiście, brakowało wśród nich największych gwiazd, jak Lloyd Ball, Clayton Stanley czy William Priddy. Powód był prozaiczny – naszych klubów na nich nie było stać. W rywalizacji z włoskimi, a zwłaszcza rosyjskimi potentatami nie miały szans. I niewiele się do dziś zmieniło. Obecne gwiazdy amerykańskiej siatkówki, Matthew Anderson oraz Micah Christenson występują w Rosji.