Z ośmiu biało-czerwonych awansów na mundiale, aż trzy miały miejsce nie gdzie indziej, a w słynnym „Kotle Czarownic”, jak mówi się o chorzowskim obiekcie. Pierwszy awans na MŚ nasi piłkarze uzyskali w kwietniu 1938 roku w Belgradzie. Drugi dał nam słynny remis na Wembley z Anglią w październiku 1973. Z kolejnych czterech awansów aż trzy były na Stadionie Śląskim. W 1981 roku awans dała nam wygrana w Lipsku z NRD 3:2. Z kolei w 2005 roku z promocji nie cieszyliśmy się bezpośrednio, bo dała nam ją porażka Czechów z Holendrami i awans z 2. miejsca w grupie. Ostatni awans to zwycięstwo z Czarnogórą na Stadionie Narodowym w Warszawie w październiku 2017 roku 4:2.
Gwizdy na Deynę
Jak wyglądały awanse wywalczane na Stadionie Śląskim? Choć przed meczem z Portugalią w Chorzowie pod koniec października 1977 roku mieliśmy na koncie pięć zwycięstw w grupie 1, to awans trzeba było przypieczętować w ostatniej grze z jedenastką z Półwyspu Iberyjskiego. Nam wystarczał remis, Portugalczycy musieli wygrać. Do tego spotkania zespół prowadzony przez Jacka Gmocha przygotowywał się w ośrodku w Rybniku-Kamieniu, gdzie kadra przez lata miała doskonałe warunki, a i obecnie jeździ tam sporo ligowych zespołów.
Zaczęło się dla nas wyśmienicie, bo pod koniec I połowy bramkę zdobył Kazimierz Deyna. I jakie to było trafienie! Kapitan naszej kadry zaskoczył doskonałego bramkarza Manuela Bento bezpośrednio z rzutu rożnego. Dla jednego z najlepszych polskich piłkarzy w historii nie był to jednak łatwy mecz. I nie chodzi nawet o stawkę, ale o to, co działo się na trybunach. Pomocnik Legii Warszawa był bowiem niemiłosiernie wygwizdywany przez część kibiców, a tych na trybunach było wtedy 80 tysięcy. Co mówił po meczu bohater spotkania? Jego wypowiedź dla „Sportu” spisał Grzegorz Stański.
– Jeśli mogę mieć do siebie pretensje, to tylko dlatego, iż nie strzeliłem drugiej bramki. Gdybym to uczynił, na co miałem wymarzoną szansę, nie musielibyśmy „wypruwać płuc” do ostatnie minuty. Przykro mi, że publiczność potraktowała mnie tak nieprzychylnie. Walka przeciwko jedenastce rywali i części widzów była wyjątkowo ciężką próbą. Szczerze mówiąc, po kwadransie straciłem zupełnie ochotę do „batalii przeciw wszystkim”. Już nigdy nie wystąpię przed widownią Stadionu Śląskiego! – mówił Deyna po tamtym spotkaniu.
Z powodu urazu nie mógł w tym meczu zagrać Włodzimierz Lubański. Z boku oglądał poczynania swoich kolegów w grze o mundial w Argentynie.