Legia nowym liderem

Drużyna Stanisława Czerczesowa, bez pauzujących za kartki Michała Kucharczyka oraz Guilherme, pokonała Ruch 2:0. Legia była drużyną lepszą, świetny mecz, być może najlepszy w tym sezonie rozgrywał Ondrej Duda. Słowak imponował luzem, niekonwencjonalnymi zagraniami, pięknymi podaniami i dryblingami. Pytanie, czy to oznacza, że w końcu otrząsnął się po tym, jak latem był już o krok od Interu Mediolan, ale z transferu ostatecznie nic nie wyszło, czy to tylko chwilowy przebłysk.

Przy Łazienkowskiej nie obyło się bez kontrowersji. Pierwszy gol dla Legii padł po wstrzeleniu piłki w pole karne przez Nemanję Nikolicia – nieco pokracznie interweniował obrońca Paweł Oleksy, który wbił piłkę do własnej bramki. Problem w tym, że Nikolić w momencie podania od Dudy był na wyraźnym spalonym. Chwilę przed przerwą z kolei ewidentnie faulowany był w polu karnym wychowanek Legii w barwach Ruchu – Kamil Mazek. Skrzydłowy został powalony łokciem przez Adama Hlouska. Powinien być rzut karny dla gości, a czeski obrońca na tym zagraniu powinien zakończyć swój udział w tym spotkaniu i zobaczyć czerwoną kartkę. Nic takiego jednak się nie wydarzyło, i to właśnie Czech podwyższył na początku drugiej połowy na 2:0 Kryzys Piasta trwa. Trzy wiosenne kolejki, zaledwie dwa wywalczone punkty i jeden strzelony gol. To bilans rewelacji pierwszej części sezonu Piasta Gliwice. Bilans wyjątkowo marny, który i tak nie do końca oddaje zapaść, jaka nastąpiła w zespole Radoslava Latala.

W sobotę wciąż jeszcze wtedy przewodzący w lidze Piast pojechał do Gdańska na mecz z Lechią. W pierwszych dwóch kolejkach zawodnicy Latala bezbramkowo remisowali i spotkanie nad morzem miało być powrotem na ścieżkę zwycięstw. Tymczasem Piast – mimo że w drugiej połowie długo grał w przewadze jednego zawodnika po wyjątkowo nieodpowiedzialnym zachowaniu Milosa Krasicia i czerwonej kartce – nie zdołał wywalczyć nawet punktu.

Gdy serbski pomocnik został odesłany pod wcześniejszy prysznic przez sędziego Bartosza Frankowskiego, Lechia prowadziła już 2:0. Drugiego gola dla gospodarzy zdobył Michał Mak. Tuż po przerwie kontaktową bramkę dla gości strzelił jego brat bliźniak Mateusz (w Lechii w podstawowym składzie znaleźli się bliźniacy Marco i Flavio Paixao).

Przed Piastem teraz trzy mecze z drużynami flirtującymi ze spadkiem. Teoretycznie drużyna z czołówki nie powinna mieć problemów z maruderami, ale można być pewnym, że nawet jeśli rywalom zabraknie argumentów sportowych, to będą nadrabiać ambicją. A niejednokrotnie już się okazywało, że zaangażowanie i wola walki na naszą ekstraklasę całkowicie wystarczają. Piast zagra kolejno ze Śląskiem Wrocław u siebie (już we wtorek), potem pojedzie do Krakowa na spotkanie z Wisłą i w końcu podejmie Podbeskidzie. Jeśli w Gliwicach wciąż marzą o walce o tytuł, te spotkania Piast musi wygrać. Ale jak to zrobić, skoro wiosną piłkarze Latala są apatyczni i przede wszystkim mało kreatywni. Czyżby czeski trener, znany ze swojego zamiłowania do ciężkich treningów, w czasie zimowych przygotowań przesadził?

Wyjątkowo nieciekawie wygląda sytuacja Wisły, która znów przegrała – tym razem 1:2 z Podbeskidziem, mimo że prowadziła 1:0 i miała okazje do podwyższenia wyniku. Biała Gwiazda na dobre okopała się w strefie spadkowej. Zawodnicy Tadeusza Pawłowskiego, który przyszedł do klubu zimą, zajmują przedostatnie miejsce w tabeli. Dla wielu kibiców Wisły, którzy wychowywali się w erze Tele-Foniki, czyli po tym, jak klub przejął w 1998 roku Bogusław Cupiał, to szok. Przecież w ostatnich latach Wisła była największą potęgą ekstraklasy. W tym czasie osiem razy zdobyła mistrzostwo Polski, cztery razy była wicemistrzem, a raz sięgnęła po brązowe medale. Najgorsze miejsce w lidze, w erze Cupiała, to była ósma pozycja – dziewięć lat temu.

Nadzieję kibiców z Krakowa na utrzymanie w ekstraklasie paradoksalnie nieco ożywił przegrany mecz z Podbeskidziem. Z naprawdę dobrej strony pokazał się bowiem wracający do ligi Rafał Wolski. Wychowanek Legii, wielka nadzieja polskiej piłki, zawodnik, którego Franciszek Smuda wziął do kadry na Euro 2012, nie był w stanie przebić się w Fiorentinie, a na wypożyczeniu w belgijskim Mechelen nie dostał prawdziwej szansy.

Przeciwko Podbeskidziu wybiegł na boisko w pierwszym składzie, choć zdążył wziąć udział w zaledwie dwóch treningach Wisły. Wolski na tle kolegów faktycznie błyszczał, szczególnie w pierwszej połowie. Dryblował, podawał, strzelał, w końcu miał asystę przy golu Zdenka Ondraska. Niestety, fakt, że gracz, który tak boleśnie odbił się od zachodniej piłki, wraca do ligi i znów wydaje się być gwiazdą, niezbyt dobrze świadczy o ekstraklasie. Są też kolejne potwierdzenia tej tezy – hat tricka dla Górnika Łęczna przeciwko Koronie Kielce (3:2) zaliczył Jakub Świerczok – inny wielki talent, który nie przebił się w Niemczech. W Zagłębiu Lubin błyszczał Filip Starzyński, on z kolei nie poradził sobie w Belgii.

Po raz pierwszy pod wodzą Jana Urbana dwa mecze z rzędu przegrał Lech. Tydzień temu poległ w Bielsku-Białej, tym razem nie dał rady Jagiellonii Białystok. I żadnym usprawiedliwieniem dla Kolejorza nie jest fakt, że bramka na 2:0 dla gości padła po bardzo wątpliwym rzucie karnym. Lech ma już tylko punkt przewagi nad grupą spadkową.