Nie żyje Dikembe Mutombo. Kochali go wszyscy

Olbrzym z Demokratycznej Republiki Konga (218 cm wzrostu) od dwóch lat zmagał się z rakiem mózgu, ale jego śmierć i tak wstrząsnęła koszykarskim środowiskiem.

Przez 18 lat gry w NBA czterokrotnie uznawano go za najlepszego obrońcę ligi. Pod względem liczby bloków (3289) lepszy od niego był tylko Hakeem Olajuwon (3830).

Mutombo osiem razy wystąpił w Meczu Gwiazd, choć tylko raz – i to bez powodzenia – miał okazję rywalizować o mistrzowskie pierścienie. W 2001 roku jego Philadelphia 76ers przegrali 1:4 z Los Angeles Lakers.

Dikembe Mutombo. Był wszędzie tam, gdzie ludzie potrzebowali pomocy

Po parkietach NBA biegał aż do 43. roku życia. Jego karierę zakończyła dopiero kontuzja kolana.

Do najlepszej koszykarskiej ligi świata trafił w 1991 roku. Został wybrany w drafcie przez Denver Nuggets, potem reprezentował Atlanta Hawks, Philadelphia 76ers, New Jersey Nets, New York Knicks i Houston Rockets. W 2015 roku włączono go do Galerii Sław NBA.

Znakiem rozpoznawczym Mutombo stał się charakterystyczny gest wykonywany w stronę przeciwników po skutecznym bloku.

– Za każdym razem, gdy ich powstrzymywałem, oni wciąż wracali i próbowali mnie pokonać. Wtedy zacząłem kręcić głową po każdym udanym bloku. Kiedy i to nic nie dało, powiedziałem sobie: „Cholera, dość tego!”, więc wprowadziłem do swojego arsenału grożenie palcem. Straciłem przez to mnóstwo pieniędzy i otrzymałem wiele przewinień technicznych, ale żaden sędzia nigdy nie odważył się wyrzucić mnie z boiska – wspominał Mutombo.

Czytaj więcej

Koszykówka

Paryż 2024. Cud się nie zdarzył. Amerykańscy koszykarze piąty raz z rzędu ze złotem

Amerykański dream team - tak jak trzy lata temu w Tokio - pokonał w finale turnieju olimpijskiego...

Jeszcze w trakcie kariery założył fundację, której celem była poprawa zdrowia, edukacji i jakości życia jego rodaków. Po przejściu na koszykarską emeryturę jeszcze bardziej poświęcił się działalności charytatywnej. Został globalnym ambasadorem NBA. Przy wsparciu ligi wybudował szpital w Kinszasie nazwany na cześć swojej zmarłej matki (sam chciał zostać lekarzem, studiował medycynę na Uniwersytecie Georgetown, ale wybrał koszykówkę) i ośrodek badawczy, dzięki którym udało się uratować tysiące ludzi.

Wydawał miliony z własnej kieszeni. Nie ograniczał się zresztą do swojej ojczyzny. Był wszędzie tam, gdzie ludzie potrzebowali pomocy. Latał do ogarniętego wojną Sudanu Południowego. Przyjaźnił się z Nelsonem Mandelą. Mówił w dziewięciu językach, zasiadał w zarządach wielu organizacji.

„Poza boiskiem wkładał całe serce i duszę w pomaganie innym. Miałem przywilej podróżować z nim po świecie i zobaczyć na własne oczy, jak jego hojność i współczucie podnoszą ludzi na duchu. Zaraźliwy uśmiech, donośny głos i charakterystyczny gest machania palcem zjednały mu sympatię kibiców koszykówki w każdym pokoleniu” – pożegnał Mutombo komisarz NBA Adam Silver.