Skończyła się w Bledzie wielka seria czwórki podwójnej: złote medale igrzysk, MŚ lub Europy zdobywane co sezon od 2005 roku. W Słowenii mistrzowie olimpijscy z Pekinu zajęli czwarte miejsce.
Wygrali Australijczycy, bo jeden z Niemców tuż przed metą źle chwycił wiosło i łódź zahamowała. Do trzecich Chorwatów, broniących tytułu (Polacy rok temu w MŚ nie startowali), nasza czwórka straciła 2,5 sekundy. Ale o tym, że medal jest poza zasięgiem, wiedziała od chwili, gdy kontuzja wykluczyła szlakowego Adama Korola. Z zastępującym go Piotrem Licznerskim zrobili, co mogli.
– Nie jest mi wesoło, ale patrzę do przodu. Ładnie walczyliśmy. Czy wypadniemy z Klubu Londyn 2012? Nie myślę o tym, bo jeśli chodzi o przygotowania, to nie odczuwaliśmy, że w tym klubie jesteśmy. W związku wioślarskim wszyscy mają takie same warunki. Zaboli strata stypendium, ale takie są przepisy – mówi „Rz" Marek Kolbowicz.
W Klubie Londyn rok przed igrzyskami może nie zostać żaden wioślarz (stypendia dostają medaliści ME lub MŚ). Julia Michalska i Magdalena Fularczyk, złote i brązowe medalistki w ostatnich sezonach, w finale dwójek podwójnych były na piątym miejscu. A dwa tygodnie przed MŚ Michalska nie była jeszcze pewna, czy na nie pojedzie, leczyła kontuzję. Inna osada z KL2012, czwórka wagi lekkiej bez sternika, była w Bledzie siódma.
Kwalifikację do igrzysk zdobyły cztery osady – oprócz wymienionych męska ósemka – ale niedosyt jest.
– Czwórka wagi lekkiej przegrała awans do finału o 0,07 sekundy. Wygrywając finał B, pokazali, że byliby blisko medalu, taka już specyfika ich konkurencji. A my? Nasi rywale wiedzą, że Adam wróci i znów będziemy mocni – mówi Kolbowicz.
– Świat nam nie odjechał, czuję się coraz lepiej, presja ciąży teraz na innych, my mamy dobrą pozycję do ataku – mówi „Rz" Korol. Ostatnie mistrzostwa bez polskiego medalu, a nawet bez awansu do finałów, były w 1999 r. Robert Sycz i Tomasz Kucharski odpadli tam w przedbiegach. A rok później w Sydney byli mistrzami olimpijskimi.
