Ostatnie w tym roku zgrupowanie od początku nie przebiegało spokojnie. Tradycyjnie już powracały plotki o tym, że Jan Urban gra o swoją posadę, bo, jeśli kadra nie pokona Rumunii i Szwecji, to prezes PZPN Cezary Kulesza może uznać, że misja selekcjonera zakończyła się niepowodzeniem i poszukać nowego otwarcia.
Potknięcia w dwóch listopadowych meczach oznaczałyby też koniec marzeń o awansie do Dywizji A, a nawet mogły zepchnąć nas na czwartą pozycję w tabeli i zmusić do gry w barażach o utrzymanie. Stawka była jeszcze większa niż samo miejsce w Lidze Narodów. Pierwsza lub druga pozycja w grupie dawała biało-czerwonym drugi koszyk w losowaniu grup eliminacji do Euro 2028. Niższe miejsce oznaczało spadek do trzeciego koszyka i potencjalnie dużo trudniejszą drogę na kolejny wielki turniej.
Liga Narodów. Baraże o awans do Dywizji A nie dla Polaków
Tymczasem przed tak ważnymi meczami kłopotów Polakom nie brakowało. Przede wszystkim w Bukareszcie nie mógł wystąpić Piotr Zieliński, czyli jeden z liderów. Jego wpływ na grę polskiej kadry jest ogromny. Dość powiedzieć, że Zieliński najczęściej wykonuje groźne dryblingi i podania zagrażające bramce przeciwników – i jest pod tym względem w czołówce piłkarzy w Lidze Narodów. Sztab reprezentacji Polski do końca sugerował, że zawodnik Interu Mediolan może być gotowy, ale to była chyba tylko gra obliczona na zmylenie przeciwnika.
To nie były jedyne kłopoty Urbana i jego sztabu. W linii obrony brakowało Jana Bednarka (pauzował za żółte kartki), a z powodu urazu wypadł Przemysław Frankowski. Jeszcze gorzej wyglądała sytuacja wśród bramkarzy. Urban konsekwentnie nie powołuje Łukasza Skorupskiego, a kontuzjowani są Marcin Bułka i Kamil Grabara, którzy ostatnio wychodzili w podstawowym składzie.
Pech jednych oznaczał jednak szansę dla innych piłkarzy. Na lewej obronie Jan Urban dał szansę debiutantowi ze Slavii Praga Oskarowi Kubiakowi, a Bednarka zastąpił młody Kacper Potulski, ale pozostałe luki wypełnił doświadczonymi zawodnikami. Za Zielińskiego wystawił swojego żołnierza, czyli Karola Świderskiego, a w bramce stanął Bartłomiej Drągowski z Widzewa, bo do wyboru byli jeszcze dwaj debiutanci: Sławomir Abramowicz (Jagiellonia Białystok) i Mateusz Kochalski (Wieczysta Kraków). To oznaczało, że po raz pierwszy od dawna polskiej bramki w meczu o punkty będzie bronił zawodnik grający na co dzień w Ekstraklasie.
Rumuni zagrali dużo lepiej niż w Warszawie. Polacy nie potrafią bronić
Mimo tych osłabień Polacy zaczęli mecz całkiem dobrze. Rumuni, którzy musieli pokonać Polskę, żeby mieć szansę na pozostanie w Dywizji B, a w dodatku skompromitowali się w Warszawie, przegrywając 0:6, na swoim stadionie postawili na twardą walkę. Już w drugiej minucie Radu Dragusin dostał żółtą kartkę za faul na Świderskim, a chwilę później Tudor Baluta mocno kopnął w nogę Regułę.
Na szczęście nasi piłkarze się tego nie przestraszyli, kiedy trzeba było, odpowiadali faulami, ale generalnie zajmowali się graniem w piłkę, a nie kopaniem rywali. Już w siódmej minucie do bramki trafił Robert Lewandowski, ale sędziowie odgwizdali spalonego. Dobrze na lewej obronie grał Kubiak, który nie przepuszczał tamtędy Rumunów, a kilka razy podłączył się do naszych ataków. Na prawej stronie aktywny był Reguła, po którym nie było widać żadnej tremy, a Wiktor Nowak już tradycyjnie wygrywał z rywalami pojedynki i napędzał nasze ataki. Kilka akcji Polacy rozegrali bardzo pomysłowo, a najlepszą sytuację przed przerwą zmarnował Lewandowski, który z powietrza uderzył nad bramką.
Gospodarze grali dużo lepiej niż w Warszawie, do tego momentami bardzo ostro. Najlepiej było to widać w 58. minucie, gdy Florinel Coman strzelił gola, ale cała akcja zaczęła się od faulu Andreia Ratiu na Sebastianie Szymańskim i po interwencji VAR arbiter anulował bramkę. Dziesięć minut później jednak VAR nie pomógł, a Polacy pokazali kolejny raz, że mają olbrzymie problemy w grze obronnej. Nowak zderzył się z Mattym Cashem, Alexandru Cicaldau strzelił słabo, ale piłka odbiła się od nogi Jakuba Kiwiora i zmyliła Drągowskiego.
Kilka minut później Polacy byli na kolanach. Nie wiadomo, dlaczego wszyscy znaleźli się 30 metrów przed bramką rumuńską, nie zdążyli wrócić i odpowiednio się ustawić, a Dennis Man pokonał Drągowskiego. Minutę później mogło być już 0:3, ale na szczęście Daniel Birligea nie trafił w bramkę z pięciu metrów.
Kontaktowy gol Marcela Reguły wlał na chwilę nadzieję w serca polskich kibiców, którzy do końca głośno dopingowali naszą reprezentację w Bukareszcie. Piłkarze Urbana nie zdążyli jednak doprowadzić choćby do wyrównania i ten rok trzeba spisać na straty.
Nie pojechali na mundial w USA, Kanadzie i Meksyku. Teraz muszą zapomnieć o powrocie do Dywizji A (a także o drugim koszyku i łatwiejszej drodze w eliminacjach Euro 2028) i skupić się na walce o utrzymanie na zapleczu elity. We wtorek, na zakończenie tej fatalnej Ligi Narodów, zagrają we Wrocławiu ze Szwecją, która pokonała 3:2 Bośniaków i jest już pewna awansu do Dywizji A.
