Z presją już od dawna daję sobie radę

Znów był dreszczyk emocji w pierwszej rundzie w Melbourne, z powodu podmuchów wiatru?

Agnieszka Radwańska:

Troszkę tak. Wszędzie w Australii wieje, ale tutaj wiatr wyjątkowo przeszkadza. W naszym meczu też było to widać.

Czy to była także kwestia nieznajomości tenisa Bojany Bobusic?

Rzeczywiście, nawet nie wiedziałam, która jest w rankingu. Nie widziałam jej nigdy wcześniej, nazwisko mi nic nie mówiło, taki mecz musi być trochę inny od spotkania z zawodniczką, którą zna się parę ładnych lat.

Pani nie ma zwyczaju szukania informacji o kolejnych przeciwniczkach?

Zupełnie tego nie robię.

Australijczycy bardzo dopingują swoich, czy krzyk stadionu też panią stresował?

Na pewno cały stadion był przeciwko mnie, ale akurat o tym staram się nie myśleć. Zresztą z podobną presją nie gram od tygodnia czy miesiąca, ale od bardzo dawna i daję sobie radę.

Groziła pani strata pierwszego seta...

Było blisko tej straty przy stanie 4:5, ona serwowała i to z bardziej korzystnej strony, z wiatrem. W takich chwilach nic szczególnego się nie myśli, po prostu zaczęłam grać bardziej agresywnie. Gdy zdobyłam tego gema i wyrównałam, poczułam większą pewność siebie, po pierwszym secie jeszcze większą, zaczęłam lepiej serwować i poszło.

Dwa tytuły na otwarcie sezonu, czy taka świetna gra uskrzydla, czy też trochę ciąży w kolejnym, jeszcze ważniejszym turnieju?

Zawsze można przegrać w pierwszej rundzie, ale przecież dwa tytuły to nie jest powód do narzekań.

A to, że główne rywalki grały znacznie mniej albo wcale?

Tego się nie wie do końca, co jest lepsze, przecież nie ma w tenisie jednej reguły na zwycięstwa. Po prostu cieszę się, że gram dobrze i wygrywam.

Lubi pani zakłady z chłopakami o kawę podczas treningu celności serwisu?

Lubię, bo chłopaki bardzo się starają, a ostatnio kilka razy wygrała Ula. Mamy od dawna taki zwyczaj, walczymy o kawę ze Starbucksa, zawsze o Iced Vanilla Latte.

Tu w Australii oprócz tenisa lubią też motocykle, jeżdżą na nich także odważne dziewczyny, nawet robią salta. Odważyłaby się pani na takie wyczyny?