Sportowe media żartują ponuro, że na dobrą sprawę można zlikwidować Ligę Mistrzów, a w zamian pokazywać mecze Pucharu Anglii z dokooptowaną Barceloną i na jedno wyjdzie.

[wyimek]26,5 roku to wiek przeciętnego włoskiego piłkarza ekstraklasy. W Anglii i Hiszpanii grają dużo młodsi[/wyimek]

Serie A, nie tak dawno temu najlepsza futbolowa liga świata, wyraźnie ustępuje ekstraklasom Anglii, Hiszpanii i Niemiec.

„La Gazzetta dello Sport” wzięła pod lupę to, co w futbolu da się wyliczyć, a więc przede wszystkim pieniądze. Premiership zbiera teraz imponujące owoce konsekwentnych inwestycji w stadiony, marketing, kibiców, rozsądnego importu piłkarzy i trenerów. W dobiegającym końca sezonie obróci niemal 3 miliardami euro, zostawiając konkurentów daleko w tyle.

Jeśli chodzi o wartość praw telewizyjnych, prowadzi też Premiership (1350 mln euro), dalej jest Serie A (730 mln), a na końcu wśród możnych Bundesliga (406 mln).

Na meczach ekstraklasy angielskie stadiony wypełniają się aż w 91 procentach, niemieckie w 85, francuskie i hiszpańskie w 74. We Włoszech, gdzie w stadiony (nie należą do klubów, lecz władz miejskich, a po drodze na mecz można dostać nożem) i ich okolice praktycznie nie inwestowano od MŚ 1990, trybuny zapełniają się zaledwie w połowie.

Nieudolność klubów Serie A w szukaniu dochodów poza telewizją potwierdza w pełni inna statystyka: ile przeciętny kibic klubów ekstraklasy wydaje na klubowe gadżety (koszulki, breloczki, flagi, kalendarze itp.). W Anglii było to w ubiegłym sezonie 65 euro, w Hiszpanii i Francji 45, w Niemczech 35, a we Włoszech zaledwie 23 euro.

Nic więc dziwnego, że Premiership stać na płacenie swoim piłkarzom za grę w tym sezonie w sumie aż 1,4 mld euro, Primera Division 820 mln, a Serie A, której po piętach depcze Bundesliga – tylko 720 mln. Kluby angielskie i hiszpańskie mają więcej pieniędzy na sprowadzanie gwiazd i młodych talentów, co powoduje, że marzeniem każdego piłkarza jest wyjazd do Anglii czy Hiszpanii. Nie jest sprawą przypadku, że Ibrahimovic, Buffon, a nawet Kaka, czyli najlepsi piłkarze Serie A, nie wykluczają przeprowadzki w nowym sezonie.

Włoska liga staje się przystanią dla gasnących gwiazd: niedawno Ronaldo, teraz Ronaldinho, Beckham, Figo, Szewczenko, Maldini. W efekcie, pokpiwa „La Gazzetta dello Sport”, po boisku biegają coraz mniej żwawo bardziej słupy reklamowe i pomniki marketingu niż piłkarze.

To, czego wyliczyć się nie da, najlepiej ilustruje komentarz Gianluki Viallego po pasjonujących ćwierćfinałach LM:

– Serce mi krwawi, ale z punktu widzenia piękna futbolu dobrze, że naszych nudziarzy już w tych rozgrywkach nie ma.