Finlandia słynie z narciarzy i hokeistów i po meczu we Wrocławiu z całą pewnością nie zacznie nagle słynąć z piłkarzy. Wysokie zwycięstwo – aż 5:0 – nie powinno być jednak lekceważone i umniejszane. To świetna postawa zawodników Adama Nawałki, który od pierwszej minuty wystawił skład raczej rezerwowy, słodowała, że rywale wyglądali jakby Finowie przywieźli do Wrocławia hokeistów i tuż przed meczem przebrali ich po raz pierwszy w stroje piłkarskie.
Kapitanem reprezentacji był w Wielką Sobotę Kamil Glik i to on, a także Grzegorz Krychowiak, Arkadiusz Milik oraz Kamil Grosicki, byli jedynymi zawodnikami z najsilniejszego składu, na których selekcjoner postawił od pierwszej minuty we Wrocławiu. A jednak Polacy wygrali wyraźnie, bezdyskusyjnie i całkowicie dominując nad rywalem. Coś, co jeszcze kilka lat temu nie do pomyślenia. By nasz drugi skład rezerwy tak swobodnie radził sobie z europejskim średniakiem.
Co być może nawet ważniejsze, nie widać było jednak różnicy w sposobie gry. Nawałka zdołał już odcisnąć wyraźne piętno na swoim zespole. Role rozpisane są jasno, a dobór wykonawców nie zmienia tego, jak reprezentacja Polski dąży do tego, by mecz wygrać, jak go kontroluje, gdzie są nasze najsilniejsze strony. Od jakiegoś czasu Nawałka jest zresztą zdecydowanie bardziej odważny. Po zakończeniu zwycięskich eliminacji, w których zawsze zestawiał skład z dwoma defensywnymi pomocnikami, we wszystkich meczach towarzyskich zestraja drużynę bardziej ofensywnie.
Dokładnie tak samo było we Wrocławiu. W środku pola za odbiór i rozpoczynanie akcji odpowiedzialny był Krychowiak (po pierwszej połowie zmienił go Tomasz Jodłowiec), a przed nim znalazło się dwóch bardziej ofensywnie nastawionych pomocników – Filip Starzyński i Bartosz Kapustka. Szczególnie ten pierwszy pokazał się przeciwko Finlandii z bardzo dobrej strony.
To pomocnik Zagłębia Lubin – wypożyczony na tę rundę z belgijskiego Lokeren – strzelił zresztą najładniejszą bramkę tego popołudnia. Trafił na 3:0 w 32 minucie, po podaniu Pawła Wszołka. Przyjął piłkę stojąc tyłem do bramki, obrócił się i uderzył z linii pola karnego wprost w przeciwległy róg bramki.
